Muzeum Lniarstwa im. Filipa de Girarda to jeden z ciekawszych przystanków na szlaku industrialnego Mazowsza. Prezentuje tradycje Żyrardowa sięgające 1829 roku, które związane są z rozwojem najpotężniejszego w Europie ośrodka przemysłu lniarskiego – Fabryki Wyrobów Lnianych.
ZABYTKOWA DRUKARNIA ZAKŁADÓW LNIARSKICH
Budynek siedziby Muzeum jest częścią zabytkowego kompleksu żyrardowskiej XIX-wiecznej osady fabrycznej, uznanej za pomnik historii, czyli najwyższą formę ochrony zabytków w Polsce. To tu, dziesiątki lat temu powstawały najpiękniejsze lniane obrusy, serwety i tkaniny barwnie zdobione modnymi ówcześnie printami. Dziś znajdująca się we wnętrzach budynku wystawa pn. “Tkane sita”, dedykowana oddziałowi drukarni żyrardowskich Zakładów Lniarskich to największy w Polsce zbiór wielkoformatowych szablonów sitodrukowych służących niegdyś do farbowania tkanin. Monumentalne, postindustrialne przestrzenie Muzeum Lniarstwa wyróżniają się surową formą, ukazując realizm Fabryki z lat 80-tych. Spuściznę przemysłu włókienniczego i poszczególnych działów dawnych Zakładów podziwiać można na prezentowanych wystawach.
MUZEALNE ZBIORY
W Muzeum znajduje się kilkadziesiąt zabytkowych maszyn stanowiących ciąg technologiczny ukazujący najważniejsze elementy procesu obróbki surowca i produkcji lnianych tkanin. Wśród nich krosno, na którym pobito rekord Guinnessa na najdłuższy obrus na świecie, jedyny w Polsce park sprawnych krosien żakardowych z przystawką Verdola, dwa wielkogabarytowe snowadła taśmowe, czy też kolekcja zdobniczych maszyn krawieckich. Większość z nich pochodzi z lat 70. i 80. XX wieku, ale w zbiorze są także unikaty, pochodzące z początku XX wieku. Dzięki kolekcji oryginalnych eksponatów, Muzeum przywołuje pamięć o czasach, kiedy żyrardowska Fabryka pracowała pełną parą, zatrudniając od 5 do 9 tysięcy pracowników.
MUZEALNA MANUFAKTURA TKACKA
Przejęcie w 2020 roku szesnastu zabytkowych krosien żakardowych było pierwszym krokiem do wznowienia produkcji lnianych tkanin w Żyrardowie. Reaktywowane po upadku Zakładów Lniarskich stare maszyny tkackie uruchamiane są dziś w sezonie letnim w celach pokazowych, a reprodukowane desenie to spuścizna wzornictwa z lat 60. i 70. XX wieku. Jednym z priorytetów działania Muzeum jest podjęcie współpracy z dawnymi pracownikami żyrardowskiej Fabryki. Dzięki ich zaangażowaniu Muzeum realizuje program edukacyjny poszerzania wiedzy i kompetencji w zakresie ginących zawodów.
Muzeum to swoistego rodzaju hołd oddany robotnikom pracującym w żyrardowskich zakładach i ich ciężkiej pracy. To miejsce, które zatrzymuje okruchy świetności dawnej Fabryki, które służyć będzie przyszłym pokoleniom, jak nić łącząca przeszłość z teraźniejszością i przyszłością.